Presentatiemythe 17: Een bekwame spreker vindt één persoon in de zaal om aan te kijken en om toe te spreken

Wat zo frappant is aan deze mythe, is dat er nog steeds trainingsinstituten zijn die dit doceren.
Stel dat u in de zaal zit en ú degene bent die steeds aangekeken wordt, zou ú dat prettig vinden?

Een gesprek
Er zit een kern van waarheid in deze mythe.
Het is belangrijk om te kijken en daardoor enig contact te maken. En daar houdt de waarheid van deze mythe op.
‘Aankijken’ is één ding, ‘kijken naar’ en dáárdoor in contact komen met de luisteraar is iets anders.

Verder is het essentieel om te praten mét uw luisteraars, om een vorm van interactie steeds aan te gaan: vragen stellen waarop ze met ‘ja’ kunnen reageren (knikken, mompelen), de gebiedende wijs gebruiken om hun aandacht op een bepaald punt of deel van een plaatje te richten, ‘overbruggingsuitdrukkingen’ die u helpen herkenbaarheden te vertellen zonder hen te vervelen: ‘U herkent vast uit eigen ervaring dat…’, ‘U kunt zich voorstellen hoe…’, ‘U heeft thuis bijna zeker ooit meegemaakt dat…’

Zorg voor de juiste voorbereiding met de juiste deskundige input

Deze mythe gaat over ‘toespreken’. Wanneer u een speech, toespraak, betoog of lezing houdt, is de kans groot dat u ‘toehoorders’, of een ‘gehoor’, ‘zaal’ of ‘publiek’ tegenover u heeft.
De kans is even groot dat er nauwelijks contact is en dat u tegen deze groep praat… in plaats van – zoals u nu weet – mét.

Meer dan woorden
Uw contact is meer dan alleen maar met woorden.
Het gebeurt natuurlijk ook door uw non-verbale communicatie.

Dat is uw stem (de warmte, vriendelijkheid en afwisseling in het geluid, en vooral uw stiltes).

Mythe 17: "Kijk mar één persoon aan"Het zijn uw functionele gebaren (vergeet dus de gewoontegebaren zoals de handen vastgeklemd over borst, buik of kruis), uw functionele beweging (niet ijsberen, maar een ontspannen gebruik van de beschikbare ruimte afgewisseld met stilstaan), een levendige mimiek (bewaar uw ‘pokerface’ voor… poker!), een afwisselende afstand (dichterbij, verder weg, maar vooral dichterbij vanwege de toegenomen contactmogelijkheid), en uiteraard uw oogcontact.

Kijk uw luisteraars allemaal aan. Zie iedereen.
Neem er de tijd voor, ontspan uw kaken en adem uit.

Als u op deze manier uitademt, krijgen uw luisteraars de indruk dat u glimlacht.
En als u glimlacht, denken zij dat u op uw gemak bent.
En als u op uw gemak bent, krijgen zij het gevoel dat u weet waar het over gaat, dat u zelfverzekerd bent, dat ze op u kunnen rekenen.

Al is de zaal groot, al schijnt het licht in uw ogen, kijk de zaal in van links naar rechts en van rechts naar links, dichtbij en verder weg, tot aan het eerste en tweede balkon!
Al kunt u hen moeilijk zien, toch krijgen z¡j de indruk dat u naar hen kijkt.
Dáár gaat het om!

Een bekwame spreker
Wat ¡s bekwaamheid bij een spreker?
Als u effectief presenteert, raakt de luisteraar betrokken bij de oplossingen die u aanbiedt, in zijn voordeel en dicht bij z¡jn huis, niet het huis van de spreker!
Het is waar dat de spreker die op een ogenschijnlijk ontspannen manier de indruk geeft boven zijn stof te staan daardoor geloofwaardigheid uitstraalt.
Het is waar dat de luisteraar dan een duidelijke boodschap krijgt en de motivering om een even duidelijke actie te nemen, al is het maar een gedachteverandering.
Bekwaamheid bij de spreker heeft kennelijk te maken met een flexibiliteit in zowel de verbale als de non-verbale communicatie.

Het is een spreker die weet korte, dynamische zinnen te gebruiken, de tegenwoordige tijd en positieve wendingen.
Hij weet woordbeelden te gebruiken voor zowel de visueel ingestelde luisteraars (die iets willen zien), als de auditief ingestelden (die iets willen horen), en de kinestheten (die willen over concepten en begrippen kunnen mijmeren, of lekker iets voelen).

Het is het inbouwen van de nodige herhaling vanuit verschillende invalshoeken zoals visueel, auditief of kinesthetisch zoals zojuist genoemd, of details voor de types die juist van details houden, het grote beeld voor degenen die zich op visie richten, of de gezelligheid en saamhorigheid die er is voor de sociaal ingestelden.
Bekwaamheid is een levendige lichaamstaal en het actueel inspelen op de luisteraar die er zit, de sfeer die heerst op het moment van de presentatie en de wending die spontaan ontstaat door de onverwachte sfeer in de zaal.

Voorbereiding op spontaniteit!
Eén gevaar van alles precies van tevoren voorbereiden – uit het hoofd leren – is dat u inderdaad iemand gaat aanstaren zodat u zonder verdere storing uw verhaal kunt afsteken.
Nog een gevaar: stel dat er iets verandert in de zaal, onder uw luisteraars, in de wereld van uw doelgroep, tussen het moment van voorbereiden en het moment van optreden.

Het kost me doorgaans drie weken om een goede, spontane toespraak voor te bereiden.
Mark Twain

Uw taak is om zo flexibel mogelijk te zijn binnen uw onderwerp en een duidelijke, eenvoudige boodschap over te dragen – vanuit het actuele contact met de luisteraars die er zijn op dát moment.

Angst of brandstof?
Als u bang bent om contact te maken, als u bang bent voor wat dan ook tijdens uw presentatie, dan is het tijd dat u het verschil leert tussen angst en de natuurlijke aanwezigheid van de adrenaline die u nodig heeft om uw pres(en)tatie te verrichten.
Leer te kijken naar iedereen, leer dat hun blik u juist kan ondersteunen en u helpen om iets aan hen te geven dat de vrucht is van uw inspanning en deskundigheid.
Misschien, inderdaad, is het tijd voor een training!

 

Volgende maand

Mythe 18: Het is belangrijk om alles wat u weet over het onderwerp te vertellen

, , , , , , ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie

Een site van WebZenz.