Een ongewone bijdrage aan deze Blog: over ‘Pay it forward’

Komt het je wel eens voor dat je iets ziet wat simpelweg voor jou NIET klopt?
Op straat, in een winkel, in de trein of tram, zelfs thuis?
Je wéét dat er iets mis is – en je kiest (meestal) om NIET in te grijpen.

Hier is een korte weergave van een gesprek met mijn vriendin, Indra, over iets wat haar overkwam in het bosrijke gebied bij haar in de buurt.
Na haar verhaal kun je meer lezen over het concept van ‘Pay it forward’ …


Enige weken geleden fietste ik langs een plek waar een bank stond speciaal bedoeld als hangplek voor jongeren.
Op de bank zat een jongen met een meisje waarbij het leek alsof hij haar onder druk had gezet door haar arm in de houdgreep te houden. Ze kermde van de pijn en ik stapte van mijn fiets af en vroeg of er hulp nodig was.

De jongen bleef haar arm vasthouden en drukte nog eens harder en zei dreigend tegen mij, ‘Waar bemoeit u zich mee, het is uw zaak niet.’ Ik moest weg gaan want anders kon het nog weleens slecht met me aflopen als ik me er toch mee bemoeide.

Ik voelde een spanning in mijn buik maar liet me niet ontmoedigen.

Ik vroeg het meisje of zij hulp nodig had. Ze gaf geen antwoord. Ik zei haar ook dat ik niet weg zou gaan tot ze duidelijk te kennen had gegeven dat ze bewust koos voor deze bedreig(en)de situatie.

Terwijl ik tegen haar praatte bedreigde de jongen me om weg te gaan want anders …

Ondertussen kwamen er mensen langs die wel keken maar verder gewoon doorliepen.

Omdat ik bleef waar ik was, zette hij het meisje steeds weer onder druk zowel met fysieke kracht als door haar te verplichten tegen mij te vertellen dat er niets aan de hand was.

Ik zei haar dat ze zichzelf tot slachtoffer maakte en deze jongen tot haar dader maakte en hem zo de gelegenheid gaf haar zo te behandelen.

Steeds weer moest ze van hem vertellen dat ik weg moest gaan en ze mijn hulp niet wilde, waarop hij haar nog meer pijn deed.

Ik zei uiteindelijk: ‘Als je me vertelt dat je mijn hulp nodig hebt dan blijf ik, zoniet dan ga ik weg, aan jou is de keus.’

Ze zei nog steeds niets en ik ging ongerust weg.
Ik overwoog om de politie te bellen of anderszins hulp te halen, maar kennelijk wilden zij beiden geen hulp.

Ik vervolgde mijn weg naar het bos en op de terugweg moest ik opnieuw langs de plek en daar zaten ze nog (zeker half uur later). De spanning was weg en ze zaten te praten.

Ik stapte af en zei dat de ontspanning nu zichtbaar was waarop de jongen zoiets mompelde als dank.

 

We kennen allemaal het concept van ‘voor wat, hoort wat’.
Of het helemaal waar is in jouw leven bepaal je zelf.
We kennen allemaal het concept van ‘iemand terugbetalen’ – meestal geldt dat voor financiële uitgaven, soms voor diensten, en in sommige gevallen heeft deze kreet zelfs een nare bijsmaak.

‘Terugbetalen’ = to pay back
Hoe zit het dan met ‘To pay forward’?
Nu komen we bij de kern, een totaal andere standpunt in het leven, perfect uitgebeeld in de film van 2002 (zie trailer – zo’n 8½ minuten).
Zie ook wat Wikipedia hier over schrijft, en inmiddels ook een heuse vestiging in Nederland.

Kern: je geeft … omdat je geeft, om anderen te helpen verder te komen.
Zonder bijbedoelingen. Zonder ‘voor wat, hoort wat’ in de achtergrond.

Voetnoot
Tot enkele maanden geleden wist ik niets van de film ‘Pay it forward’.
Wél het inhoudelike concept van geven …
Toen kreeg ik de DVD als geschenk van Rikkert Walbeek. Het was een perfect voorbeeld van het concept; en ik blijf Rikkert dankbaar hiervoor!

Nawoord, slechts 4 uur na het posten van deze Blog-bijdrage

Citaat uit een e-mail:

Duidelijk reactie … ik lag verleden week nog in de greppel (zie foto).

Edwin ligt in de greppel in Slowakije

Edwin ligt in de greppel in Slowakije

Een Slowaak heeft mij naar het dorp gereden een trekker geregeld en mij zijn sleepkabel gegeven.
Ik heb mijn weg weten te vervolgen en had maar 45 minuten vertraging (nog net
op tijd voor een partijtje squash) …

Dank je, Edwin!

 

 

, , ,

Reageren gesloten.

Een site van WebZenz.